Κι αν ήταν η Ιουλιέτα; Αν, λέμε αν, δεν είχε πεθάνει...και στεκόταν ακόμα εκεί, πάνω στο μπαλκόνι, ακίνητη, γυμνή, κοιτώντας κάτω; Από τι θα προερχόταν η φθορά αυτή; Από τον έρωτα; Από τη ζωή; Tι πραγματικά είναι τελικά η φθορά; Είναι η αποτύπωση του χρόνου στην ύπαρξη ή αποτελεί την προυπόθεση της ύπαρξης, μιας και η ύλη και η φθαρτότητα δημιουργούν αυτόματα την ύπαρξη και ορίζουν την έννοιά της;
Χρησιμοποιούμε τα δικά μας cookies και τα cookie τρίτων για να βελτιώσουμε την εμπειρία σας και τις υπηρεσίες μας, αναλύοντας τον τρόπο με τον οποίο οι χρήστες χρησιμοποιούν τον ιστότοπό μας. Συνεχίζοντας τη χρήση του ιστότοπου, καταλαβαίνουμε ότι αποδέχεστε τη χρήση τους. Κάντε κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Πολιτική Cookies.
